A test from Allah ~

10 mei 2016.

Tarikh keramat arwah abah awak pergi..

Sungguh saya tak sangka secepat ni. Selama ni pun saya selalu doa yang baik-baik untuk abah awak supaya cepat sembuh tapi memang betul-betul tak jangka tarikh ni abah awak pergi.

Saya mintak maaf sebab selama ni saya betul-betul buta tak nampak.

Seingat saya lebih kurang sebulan lebih yang lalu (agak-agaknye la) awak cakap abah awak tetibe jatuh sakit. And sakit pulak yang datang tetibe with nowhere and how it happened. Memang tak terfikir sampai melarat camni sakit abah awak sebab he supposed to be a very healthy man before, even lebih sihat daripada ayah saya yang smoker (smoker tegar plak tu), well you know..

Saya tau sejak dari hari tu saya perasan perangai awak berubah sikit-sikit. Memula memang saya tak perasan lagi. Saya cuma ingat mungkin sebab tekanan kerja awak jadi camtu. From a very considerate man to a very very hot-tempered person.

Saya pun terkejut jugak tapi sebab saya dah lali kena marah ngan awak hari-hari menyebabkan saya pun jadi pendiam. Tiap kali awak tengah marah saya takleh nak cakap apa. Diam je sambil tahan air mata nak terkeluar (tapi akhirnya keluar jugak kan).

And you knew how hard our time that was very tensed to me a lot. Hampir hari-hari saya nangis and hari-hari jugak la saya cuba cari semangat saya kekuatan saya sorang-sorang trying to be happy and act like nothing happen in front of everybody.

But I know.. you were in the same situation too.. hari-hari cuba untuk cari kekuatan masing-masing nak hadap dunia kerja yang penuh cabaran. 

Saya tau dunia kerja is totally very different from waktu kita study sama-sama dulu. Ujian Allah datang bertubi-tubi. Ujian kat tempat kerja and ujian with our family members.

Dekat awak.. dekat saya.. saya boleh rasa Allah memang nak uji kita berdua.. nak tengok jodoh kita kuat ke tak..

Saya tau hari-hari saya pressure awak and actually at the same time.. sebenarnye hari-hari awak pressure saya jugak..

Its just the same thing.

The different thing is the way we see our problems and handle it.

Saya suke handle prob saya ngan awak tapi awak.. saya tak faham kenapa awak suka pendam prob awak sorang-sorang. (is it all men did it or is it only you?) I mean what's the use I am to you? Ape gune saya datang dari jauh sanggup tempuh 10 jam perjalanan semata-mata pikir awak ade kat sini? isn't it make sense to you or not?

Saya tak tau. Saya takleh nak jawab. Terlalu banyak sangat nak kene pikir dalam otak sampai hari-hari saya cume tau bangun pagi pegi keje sampai la balik keje malam tido. No extra activities. No life at all.

Ya Allah perasaan dia tu cuma Allah je tau macam mane saya hadap sorang-sorang hari-hari. Termenung sorang-sorang.

Ye saya tau ujian hidup awak tak sama ngan ujian hidup saya sebab kita semua memang tak sama pun. Nama pun Allah uji berdasarkan kemampuan yang kite ada. Saya tak sehebat awak. Mungkin sebab tu Allah bagi ujian yang lagi hebat untuk awak sebab Tuhan tau awak mampu.

Tapi saya mintak satu je..

Jangan berhenti brharap..plss.. Saya tak pernah pegi mana-mana pun. Ade je kat sini.. tu pun kalau awak perasan saya kat sini salu ada untuk awak.. sepanjang masa.. T.T

Saya doa abah awak ditempatkan di dalam syurga dan di kalangan orang-orang yang beriman. Amiin.